De verhalen van Carla Maaswinkel

In een gezin bestaande uit 8 personen, vader, moeder en 6 meiden, gaan veel boeken van hand tot hand. Je kunt zeggen dat lezen ons met de paplepel werd ingebracht. Ik herinner mij, dat mijn vader ons voorlas, uit de kinderbijbel. Ik genoot van die sprookjesachtige verhalen en hoe hij ze ons met zijn warme bariton vertelde.

De boeken van mijn oudere zusters waren taboe voor mij als jongste telg. Maar ik las ze wel, stiekem, maar begreep vaak niet wat ik las. Later op de middelbare school hadden we een leraar Nederlands die mij de liefde voor onze taal bijbracht. De man maakte van de uren Nederlands een spel en ik bewaar juist aan die lessen ontzettend veel fijne herinneringen. De Nederlandse taal is prachtig Je kunt er mee spelen en bij het schrijven uit een bron van mogelijkheden putten om te verwoorden wat je wilt zegen.

Na mijn pensionering werd het schrijven een hobby. Non-fictie en fictie of een mengelmoes daarvan. Anekdotes, columns, proza, verhalen. Heerlijk om te doen en ik volg nog steeds cursussen. Nooit te oud om te leren. Ik geef u hierbij een paar pennenvruchten en wens u veel leesplezier.

© www.moetjekijken.nl